Asset Publisher Asset Publisher

MONITORING WILKA W RDLP W SZCZECINKU

W dniu 1 marca 2018 roku z inicjatywy Stowarzyszenia na Rzecz Wspierania Bioróżnorodności „Matecznik” w Szczecinku oraz Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Szczecinku odbyło się spotkanie przedstawicieli sąsiadujących ze sobą 5 regionalnych dyrekcji północno-zachodniej Polski, celem podjęcia współpracy w zakresie monitoringu wilków. Powodem zasadniczym tej inicjatywy jest bezdyskusyjna w ostatnich latach tendencja wzrostowa liczebności tego drapieżnika i znaczących rozbieżności w ocenie tej liczebności.

W spotkaniu udział wzięli przedstawiciele dyrekcji w Gdańsku, Pile, Szczecinku, Szczecinie oraz w Toruniu w osobach zastępców dyrektorów ds. gospodarki leśnej, a także naczelników i głównych specjalistów.

Obszar 5 dyrekcji, jako makroregion oraz bardzo ważny północny korytarz ekologiczny powinien być odpowiednim terenem zarówno do przeprowadzenia szacunku liczebności, rozmieszczenia watah, lokalizacji nor oraz określenia szlaków migracyjnych wilków na Pomorzu.

Wzrostowa tendencja liczebności wilków w ostatniej dekadzie w tej części kraju, może być konfliktogenna w wielu płaszczyznach gospodarki człowieka, w związku z czym aktualna wiedza o jego liczebności staje się istotna.

Występują wyraźne różnice w ocenie liczebności wilka na Pomorzu: np. od około 120 do ponad 500 osobników.  Znając oddziaływanie wilków na ich ofiary, taki poziom rozbieżności szacunków jest zbyt duży.

Podczas spotkania omówioną wstępną propozycję metodyki monitoringu wilka, opracowaną przez prof. Henryka Okarmę, Dyrektora Instytutu Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk w Krakowie. Metodyka ta, jako podstawa współdziałania obserwatorów z terenu 5 dyrekcji regionalnych zakłada dwa podstawowe poziomy generowania informacji o wilkach na Pomorzu:

  1. z zastosowaniem aplikacji wykorzystującej GIS, którą zakupi Stowarzyszenie „Matecznik” i udostępni obserwatorom oraz IOP PAN w Krakowie; informacje o wilkach będą wprowadzane przez obserwatorów, którym udostępniona zostanie ww. aplikacja;
  2. ewentualny zbiór odchodów wilczych, przeznaczonych do badań genetycznych, wykonywanych odpłatnie przez placówkę badawczą, posiadającą certyfikat, który gwarantuje niezależność ekspertyz; badania genetyczne jako wsparcie w eliminacji błędów monitoringu pozwolą na wzmocnienie naukowych podstaw wiarygodności ocen minimalnej liczebności.

Powyższa metodyka zawiera również sugestię objęcia monitoringiem tereny
5 parków narodowych: Wolińskiego PN, Słowińskiego PN, PN Bory Tucholskie, Drawieńskiego PN i PN Doliny Ujścia Warty.

Uczestnicy kolejno zgłaszali swoje uwagi i zapatrywania na wspólny program, a konkluzją ich wypowiedzi była deklaracja podjęcia współdziałania
w tym zakresie.

Jednocześnie stwierdzili potrzebę kolejnego spotkania, czysto merytorycznego z udziałem prof. Henryka Okarmy, celem wyjaśnienia wszystkich szczegółów metodycznych, niezbędnych do realizacji pierwszego etapu, to jest uruchomienia testowego ww. aplikacji.

 

Grzegorz Jaworski - gł specjalista SL

fot. Dariusz Lenio (Nadleśnictwo Tychowo, rok 2016)